T57 HT – amerykański prototypowy czołg ciężki

Lata pięćdziesiąte w historii amerykańskiej broni pancernej, to okres eksperymentów i poszukiwań nowych rozwiązań. Choć wiele nowych projektów nie doczekało się sfinalizowania w postaci wdrożenia do produkcji, to ich testy pozwoliły odrzucić część koncepcji, uznanych jako nieprzyszłościowe lub nieprzydatne. W Stanach Zjednoczonych w tamtym okresie, jednym z szeroko testowanych elementów była wieża oscylacyjna. Projekt powstał we Francji pod koniec lat czterdziestych, ale amerykańscy konstruktorzy, wyraźnie zainspirowani nowym konceptem, wdrożyli go i przetestowali na szeregu eksperymentalnych pojazdów. Jednym z nich był prototypowy czołg ciężki, oznaczony jako 120 mm Gun Tank T57. 

Geneza projektu

Kadłub czołgu ciężkiego T43

Prace nad prototypem czołgu T57 Heavy Tank, znanym także jako 120 mm Gun Tank T57, były ściśle powiązane z dwoma programami badawczymi prowadzonymi w Stanach Zjednoczonych w latach pięćdziesiątych. Pierwszym z nich był, rozpoczęty w 1951 roku, projekt czołgu ciężkiego T43, który finalnie został wdrożony do służby pod oznaczeniemM103. Natomiast drugi program opierał się na szerokich badaniach wieży oscylacyjnej, testowanej na kilku eksperymentalnych czołgach powstałych w tym samym okresie. Na początku lat pięćdziesiątych, firma Rheem przedstawiła projekt wieży oscylacyjnej uzbrojonej w działo kal. 120 mm i wyposażonej w automatyczny mechanizm ładowania oraz magazyn bębnowy umiejscowione pod działem. W marcu 1952 roku projekt został zaakceptowany, następnie zbudowano dwie wieże, które zamontowano na podwoziach czołgu T43E1 (prototyp M103).

Dane taktyczno-techniczne pojazdu

Model czołgu T57 odtworzony na podstawie rysunków i danych fabrycznych przez współpracowników Richarda Hunnicutta (autora wielu książek poświęconych amerykańskiej broni pancernej). Zdjęcia prototypu nie zachowały się lub nigdy nie zostały upublicznione.

Dane ogólne

T57 Heavy Tank posiadał klasyczny układ wnętrza – przedział kierowania znajdował się z przodu, bojowy po środku i we wnętrzu wieży oscylacyjnej, a napędowy z tyłu wozu. Pojazd mierzył 11,4 metra długości (z działem), 3,6 m szerokości oraz 2,6 m wysokości, prześwit natomiast wynosił 45 centymetrów. W pełni uzbrojony i wyposażony czołg ważył 54 tony.
Załoga składała się z czterech osób – dowódcy, ładowniczego i celowniczego siedzących w wieży oraz kierowcy, który zajmował miejsce w kadłubie. Po prawej stronie armaty znajdowało się stanowisko celowniczego, za nim miejsce zajmował dowódca. Po lewej stronie działa umiejscowione było siedzisko ładowniczego, którego zadaniem było uzupełnianie magazynu bębnowego.

Uzbrojenie

Przekrój wieży czołgu T57 – widać umiejscowienie magazynu bębnowego i podajnika pocisków.

Uzbrojenie główne stanowiła armata T179 kal. 120 mm (L/60) umieszczona w mocowaniu oznaczonym jako T169. Lufa była gwintowana, posiadała 42 prawoskrętne żłobienia. Cała działo wraz z zamkiem i pozostałymi elementami ważyło 2848 kilogramów. T179 charakteryzowało się identycznymi osiągami balistycznymi, co armata T123E1 stanowiąca uzbrojenie czołguT43E1, posiadało również taki sam przedmuchiwacz lufy oraz deflektor podmuchu, aczkolwiek dostosowane była do strzelania amunicją scaloną. Wymagało tego zastosowanie automatycznego systemu ładującego, składającego się z magazynu bębnowego mieszczącego 8 nabojów, dosyłacza oraz wyrzutnika łusek. Pojazd mógł przewozić tylko 18 sztuk amunicji.
Działo mogło się poruszać w poziomie w zakresie 360° (pełny obrót wieży zajmował 15 sekund) oraz w pionie w zakresie +15°/-8° (możliwość elektrycznego unoszenia i opuszczania z prędkością 4 stopni na sekundę lub ręcznie). Armata nie była stabilizowana w żadnej płaszczyźnie oraz nie posiadała systemu zmniejszającego odrzut.

Pod półautomatycznym zamkiem działa znajdował się umieszczony po skosie, mieszczący 8 nabojów, obrotowy magazyn bębnowy o cylindrycznym kształcie, a u jego końca zamontowany byłruchomy podajnik pociskówpołączony z automatycznym wyrzutnikiem łusek. Mechanizm dostosowany był do używania amunicji scalonej, ale istniał również projekt podobnego urządzenia przygotowanego do składowania osobno pocisków i ładunków miotających – nie wdrożono go jednak do istniejących prototypów. Hydrauliczny podajnik przemieszczał się pomiędzy zamkiem armaty, a magazynem bębnowym. Dowódca i celowniczy czołgu mieli możliwość obracania bębnem w celu wybrania pożądanego typu amunicji. Po określeniu rodzaju naboju, podajnik wyciągał go z magazynu, następnie unosił i dosyłał do zamka działa. W trakcie unoszenia jednostki ogniowej, podajnik działał również jako automatyczny wyrzutnik łusek, wypychając je przez luk w niszy wieży.

źródło i całość artykułu: bronpancernafb

7 Odpowiedzi do “T57 HT – amerykański prototypowy czołg ciężki

        1. I zaraz by sie okazało ze odnaleźli szkice IS7 z magazynkiem .
          No bo przecież jest tylko jedna słuszna nacja :lol:

        2. IS-7 z magazynkiem, polem siłowym i wyrzutnią rakiet. Nie należy wątpić w Wargaming.

        3. A po wystrzeleniu magazynku bezbronny pewnie minutę bo przeładowanie a po wystrzeleniu 2 bezbronny całkowicie bo zostają tylko 2 pociski

Dodaj komentarz